ဤေဆာင္းပါးသည္  FEB 26, 2013 က mmsy တြင္  ဦးေဌးလြင္ဦး ေရးသားခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးျဖစ္ပါသည္။

  • လူေတြကို ေသနတ္နဲ႔ပစ္သတ္၊ ဓါးနဲ႔ခုတ္သတ္၊ လွံနဲ႔ထိုးသတ္၊ လည္ပင္းညႇစ္သတ္- မွ သတ္တယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ ပါ။ လူသားေတြရဲ႔ အစားအေသာက္ထဲမွာ ေရာဂါဘယျဖစ္ေစမယ့္ ဓါတ္ေတြကို ထည့္သြင္းေကၽြးေမြးျခင္း၊ စား ေသာက္ေစျခင္းျဖင့္ တစ္ေျဖးေျဖး ေသသြားေစမယ့္နဲ႔ နည္းနဲ႔ သတ္ျခင္းဟာလည္း လူသတ္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံမွာ ေစ်းဆိုင္ဖြင့္ရင္- လယ္ယာထုတ္ကုန္နဲ႔ က်မၼာေရးွဌာနက ႏွစ္စဥ္လာေရာက္ စစ္ေဆး ပါတယ္။ အဲ့ဒီဌာန စစ္ေဆးလို႔ စစ္ခ်က္ မေအာင္ရင္ ဆိုင္ကို ပိတ္ရပါ တယ္။ ဒီမွာ အဆင့္ သံုးဆင့္ရွိေနတယ္-၊ ေရာင္းကုန္အားလံုးကို စစ္ေဆးလို႔ ေရာင္းကုန္တစ္ခုခုက စစ္ေဆး ေရး မေအာင္ရင္ ပထမအႀကိမ္ Ticket ရပါတယ္။ အဲ့ဒီ ပစၥည္းကို ဆက္မေရာင္းရေတာ့တဲ့ အျပင္ ဒဏ္ေငြ ေဒၚလာ ၆၀၀ ေပးရပါတယ္။ ဒဏ္ေငြ ေဆာင္ၿပီးရင္ ျပန္လာစစ္ေဆးတယ္- အဲ့ဒီ ပစၥည္းကိုေတြ႔ရင္၊ သို႔မဟုတ္္ ေနာက္ထပ္ စစ္ခ်က္မေအာင္တဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုခုကို ထပ္ေတြ႔ရင္ ေနာက္ထပ္ Ticket ရျပန္ပါတယ္။ ဒုတိယ အႀကိမ္ ေဒၚလာ ၆၀၀ ေပးရတဲ့ အျပင္ ေနာက္ဆံုး သတိေပးျခင္းကို ခံရပါတယ္။ တတိယ အႀကိမ္ ဆက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ က်မၼာေရးဌာနက ဆိုင္ေရာင္း ခြင့္ လိုင္စင္ကို သိမ္းလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ဒါတင္မက- ဆိုင္အတြင္း ေရ၀င္ေရထြက္၊ ႂကြက္၊ ပိုးဟပ္- အားလံုးကို စစ္ပါေသးတယ္။ တစ္ခုခု ညိရင္ ဆိုင္ ပိတ္ရတဲ့ အျဖစ္ပါ။ Ticket မထိရင္ေတာ့ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္သာ လာစစ္ၿပီး၊ Ticket ထိရင္ေတာ့ အလွ်ဥ္းသင့္ သလို (သူတို႔ စိတ္ခ်တဲ့အထိ) လာစစ္ပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ဖြင့္ထားပါတယ္။ ဆိုင္ဆိုင္းဘုတ္မွာ Halal လို႔ ေရးထားပါတယ္။ ဆိုင္ စဖြင့္တဲ့ ႏွစ္- ပထမဆံုး စစ္ေဆးေရး လာေတာ့၊ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေတြ႔အႀကံဳ မရွိခဲ့ပါ။ မရွိမဲ့ရွိမဲ့ ေငြေလးနဲ႔ ဆိုင္ေလး ဖြင့္ရေတာ့ ငါ့ဆိုင္ အပိတ္ခံရရင္ ဆိုတဲ့ စိုးရိမ္မႈေလး ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ နယူး ေယာက္ျပည္နယ္ အထက္ပိုင္း စစ္ေဆးေရး တာ၀န္ခံ Cherry Card ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက- မင္းဆိုင္က တစ္ကယ္ပဲ Halal ဆိုင္ လားလို႔ ေမးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က “ဟုတ္ကဲ့”လို႔ ေျပာေတာ့-၊ ဒါဆို ၾကက္သား၊ အမဲသား ေဖါက္သည္ယူတဲ့ လိပ္စာကို ေပးပါလို႔ေတာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကက္သား၊ အမဲသားထည့္တဲ့ ပါကင္အိပ္က လိပ္စာကို ပဲ ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူက အုိေက- ငါတုိ႔က Halal နဲ႔ Kocha (Kocha ဆိုတာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ား စားသံုးတံဆိပ္ပါ) ကို စိတ္ခ်တယ္-၊ အဲ့ဒီ ေဖါက္သည္ဆိုင္ေတြကပဲ ယူေရာင္းပါ။ အျခားေနရာေတြက ယူမေရာင္းပါနဲ႔လို႔ ေျပာၿပီး၊ ေနာက္ထပ္ကုန္ေျခာက္တန္းကို စစ္ေဆးပါတယ္။- ဆိုင္က ပစၥည္းစံုေတာ့ ကုန္ေျခာက္တန္းရဲ႔ စားေသာက္ကုန္ စဥ္ေပၚက ဆားငံသီး ဘူးေလးေတြကို သူ႔မ်က္လံုး ေရာက္သြားပါတယ္။

ဆားငံသီးဘူးကို သူအေသခ်ာၾကည့္ၿပီး-၊ ဒီဆားငံသီးမွာ အေရာင္ဆိုးေဆးပါတယ္-လို႔ စကားစပါေတာ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ကုန္ထုပ္ရာဌာနကို ၾကည့္ျပန္တယ္- Product of China ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီအခါ သူက ဒီပစၥည္း ဘယ္က ယူသလဲလို႔ ေမးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဖါက္သည္ယူတဲ့ ကုပၼဏီေတြဆီက Invoice ကို ေပး လိုက္ပါတယ္။ ဒီပစၥည္းကို သိမ္းလိုက္ပါ၊ မေရာင္းပါနဲ႔- လို႔ တားျမစ္ျခင္းကို ခံရပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ပစၥည္း တစ္ ခု ကို မ်က္လံုးေရာက္သြားျပန္တယ္- ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ရင္ေတြပူေနပါၿပီ။ အဲ့ဒီ ပစၥည္းလည္း color ပါတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုပါ။ ကေလးစားစရာ ဂ်ယ္လီ (ပီပို႔)ထုတ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ အေသခ်ာၾကည့္ၿပီး Product of Malaysia လို႔ ေတြ႔ရျပန္တယ္။ သူ ပစၥည္းကို ျပန္ခ်လိုက္ၿပီး-၊ ဒါေတာ့ ငါတို႔ နည္းနည္း စိတ္ခ်တယ္လို႔ ေျပာပါ တယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း မေနႏိုင္ေတာ့ပါ။ သူ႔ကို ရင္းႏွီးေအာင္ မ်က္ႏွာျပၿပီး- နည္းနည္းေမးခြင့္ျပဳပါ- ခြင့္ေတာင္းက ေမးလိုက္မိပါတယ္။ ဒီမေလးရွား ပစၥည္းလည္း အေရာင္ပါတာပဲေလ- ဆိုေတာ့၊ သူက ၿပံဳးၿပီး၊ ငါတို႔က ဓါတုစစ္ ၿပီးသားပါ။ ငါ ဒီအလုပ္ကို လုပ္တာ ႏွစ္ ၂၀ ရွိေနၿပီ-၊ လူေတြက ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္ ေသစာကို ၀ယ္စားရတာ ကိုပဲ ငါတို႔က တားျမစ္တာပါတဲ့။

သူ႔စကားကို ကၽြန္ေတာ္ အကုန္ သေဘာမေပါက္ႏိုင္လို႔ -နည္းနည္းရွင္းျပပါ ဆက္ေမးမိေတာ့၊ လူေတြရဲ႔ ေန႔စဥ္ စားသံုးကုန္ထဲမွာ လူေတြကို ေသေစမယ့္ ပစၥည္းေတြပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ က်မၼာေရးဌာနက အဲ့ဒီ ပစၥည္းေတြကို Terrorist (အၾကမ္းဖက္)ထက္ ေၾကာက္ပါတယ္၊ အၾကမ္းဖက္က လူကို တစ္ခါတည္း သတ္ပစ္တာပဲ ရွိတယ္၊ ေသမယ့္သူကို ဒုကၡမေပးခဲ့ဘူး၊ ေသမယ့္သူက ေသရျခင္းကို ပိုက္ဆံေပးမ၀ယ္ရဘူး။ စားေသာက္ကုန္နဲ႔ လူ႔ အသံုးအေဆာင္ေတြမွာ ေရာဂါျဖစ္ေစမယ့္ ဓါတ္ေတြပါေနရင္- အဲ့ဒါကမွ လူေတြကို ဒုကၡေပးတာ အစစ္ျဖစ္ တယ္။ စားသံုးသူဟာ သူ႔ပိုက္ဆံနဲ႔သူ အဆိပ္ကို၀ယ္စားေနရတာ ျဖစ္တယ္။- ဒါကို လူထုက သိဘို႔လိုသလို၊ ေစ်းေရာင္းသူမ်ားကလည္း သိဘို႔ လိုပါတယ္-လို႔ ရွင္းျပပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္က ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ ဆိုင္ဖြင့္တာ အခုမွ အသစ္ပါ၊ ဘယ္ပစၥည္းမ်ိဳးကို ေရာင္းသင့္ပါသလဲ- ဆက္ေမး ေတာ့-၊ သူက Kocha, Halal နဲ႔ ေအာ္ဂင္းနစ္ (သဘာ၀အတိုင္း ဓါတ္ေျမၾသဇာ၊ ပိုးသတ္ေဆး မထည့္ဘဲ စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ သီးႏွံ)တို႔က နံပါတ္ တစ္ ျဖစ္ၿပီး- ပို႔ကုန္ပစၥည္းမ်ားမွာေတာ့ တရုတ္ပစၥည္းကို ၾကည့္ၿပီးမွ ေရာင္းေစ ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ကို ကၽြန္ေတာ့ ေခါင္း ေရာက္သြားမိတယ္။ ျငဳတ္သီးမႈန္႔အတု၊ နႏြင္းမႈန္႔အတု၊ စားသံုးဆီ အတု (တရုတ္ႏိုင္ငံက စားေသာက္ဆုိင္ႀကီးမ်ားမွာ သံုးၿပီး ဆီအေဟာင္းမ်ားကို အေရာင္ျပန္ခၽြတ္ထားတဲ့ ဆီမ်ား)-၊ လူေတြရဲ႔ စားသံုးကုန္ပစၥည္းမ်ား အမ်ားစုက ေပါေခ်ာင္ေကာင္း အတုမ်ားနဲ႔သာ ႀကီးစုိးေနေတာ့တယ္။ ဒီၾကားတဲ့ Halal ပါလို႔ အာမခံခ်က္ ျပဳထားတဲ့ ၇၈၆ ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္တပ္ ကုန္ဆိုင္မ်ားကလည္း ေစ်းမ၀ယ္ဘို႔ လႈံ႔ေဆာ္သူေတြကမ်ားလာျပန္ေတာ့–၊ ေၾသာ္-၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားကို မေသေသေအာင္ အႏု နည္းနဲ႔ သတ္ေနၾကပါလားလို႔ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိပါေတာ့တယ္။

လူထုအေပၚမွာ ၾသဇာရွိပါတယ္လို႔ လူထုရဲ႔ ယံုၾကည္ေနသူမ်ားကိုယ္တုိင္က လူထုကို ေသတြင္းထဲ ပို႔ေနပါ ပေကာလား-၊ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေသေၾကာင္းႀကံေနသလား-၊ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ပညာမဲ့လြန္းလို႔ လူေတြကို ေသ ခိုင္းေနသလား ဆုိတာေတာ့ လူထုအေပါင္း ဆင္ျခင္ေစလိုပါတယ္။

ေဌးလြင္ဦး